Rzuciłeś smutną minkę pod nekrologiem na Facebooku i poszedłeś dalej? Brakowało ci dwóch sekund na refleksję?
Codziennie mijamy na naszych tablicach facebookowych wiadomości o odejściu czyichś bliskich. Reagujemy mechanicznie. Kciuk w dół, cyfrowy znicz i wracamy do swoich spraw, tłumacząc sobie, że przecież „dzień płonie od zadań i problemów”. Śmierć stała się w mediach społecznościowych kolejnym elementem tła – abstrakcją, która nie potrafi już nas zatrzymać ani zmusić do pomyślenia o tym, co naprawdę ważne.
Warto jednak na chwilę się zatrzymać i przyjrzeć zjawisku hejtu , obojętności i cichej przemocy.
Tematem tego wpisu nie jest śmierć. Jest nim hejt. Chociaż, może jednak? Może warto przypomnieć sobie o tragedii 14-letniego Mateusza z Susza.
W kwietniu 2026 roku zginął pod kołami pociągu 14-letni Mateusz z Susza (woj. warmińsko-mazurskie). Chłopiec przez długi czas był obiektem przemocy, wyśmiewania i nękania fizycznego oraz psychicznego ze strony rówieśników ze szkoły.
Podczas uroczystości pogrzebowych kuzynka chłopca odczytała wstrząsający list, który bliscy przygotowali na podstawie tego, co przelał na papier i co przekazał przed śmiercią:
„Jesteście razem w tym bólu i z tymi łzami, a ja byłem sam. Sam cierpiałem, znosiłem ten ból, który mi zadawano przez tak długi czas. Znosiłem hejt, który na mnie spadł (…). Potrzebowałem pomocy, niestety nie otrzymałem jej od nikogo.”
Wszechobecny, niszczący, zatrważający, bezlitosny – hejt.
W waszych domach rozmawiacie o hejcie? Poniżaniu, obśmiewaniu. złośliwym komentowaniu zarówno przez dzieci jak i dorosłych? Zarówno o zachowaniach innych ludzi jak i waszych?
Spójrzmy na statystyki.
👉👉👉 RAPORT 2026 O PRZEMOCY RÓWIEŚNICZEJ – Fundacja dajemy Dzieciom Siłę – Kliknij
🚨75% (trzy czwarte) polskich uczniów deklaruje, że doświadczyło przynajmniej jednej formy cyberprzemocy.
🛑Najczęściej wskazywaną formą przemocy było wyśmiewanie i krytykowanie wyglądu (58%), a następnie otrzymywanie nieprzyjemnych wiadomości
w internecie (56%).
‼️Ponad połowa uczniów doświadczyła także wykluczenia z grupy lub aktywności online (53%) oraz celowego uderzenia (53%)
W związku z ostatnimi przerażającymi październikowymi wydarzeniami ataków nożowników, nie sposób nie poruszyć tematu głębiej i być może poszukać odpowiedzi w tym raporcie. Na forach dyskusyjnych naszego miasta pojawiły się ważne pytania bowiem nastolatek z Sierpca miał wcześniej mówić rówieśnikom, że planuje „zrobić coś złego w szkole” a Ci poinformowali nauczyciela o wszystkim. Pani Monika pyta:
CZY MŁODZI LUDZIE ZGŁASZAJĄ PRZEMOC RÓWIEŚNICZĄ?
🔴Jedna trzecia badanych uczniów (35%) zgłosiła sytuację przemocy rówieśniczej dotyczącą ich samych lub innych osób. Jednocześnie 15% respondentów
przyznało, że mimo wiedzy o przemocy nikomu nie zgłosiło tego faktu.
⭕Wśród uczniów, którzy zgłosili przemoc rówieśniczą, tylko jedna trzecia (33%) zadeklarowała, że spotkała się z wysłuchaniem i próbą udzielenia pomocy!
📌Jednocześnie ponad jedna piąta uczniów (22%) otrzymała wyłącznie obietnicę pomocy bez podjęcia dalszych działań, a 16% badanych zadeklarowało, że ich zgłoszenie zostało zignorowane. Łącznie niemal co trzeci uczeń (32%), który zgłosił przemoc, doświadczył braku realnej reakcji ze strony szkoły lub dorosłych.
🚨Tylko 39% uczniów uznało, że w wyniku zgłoszenia otrzymało pomoc, dzięki której problem został rozwiązany. Jednocześnie 21% uczniów wyraźnie zadeklarowało, że ich problem nie został rozwiązany, a 9% miało z powodu zgłoszenia dodatkowe trudności.
🛑Co trzeci uczeń (31%) doświadczył bullyingu, czyli powtarzalnego dręczenia rówieśniczego w kontakcie bezpośrednim. Co piąty badany (20%) zadeklarował
doświadczenie cyberbullyingu,
👉👉👉 Raport: „Nastolatki” (Cykl badań ogólnopolskich NASK Naukowa i Akademicka Sieć Komputerowa – PIB ) 2026 Raport – Kliknij
🛑 Co trzeci nastolatek spotyka się z przemocą online – a skala złych doświadczeń poraża. Nasze dzieci milczą (47% nic nie zrobiło z cyfrową agresją) i znoszą: wyzywanie (29%), ośmieszanie (19%), poniżanie (18%) i straszenie (13%). Rodzice (w znaczących 66%) mają złudne przekonanie, że dziecko przyjdzie do nich po pomoc.
Tylko 39% uczniów uznało, że w wyniku zgłoszenia otrzymało pomoc, dzięki której problem został rozwiązany. Ta informacja pokazuje brutalną prawdę. Szukanie pomocy w szkole przypomina dziś krążenie od gabinetu do gabinetu w poszukiwaniu lekarza, który w końcu nas wysłucha i nie zbagatelizuje tego co mówimy. Dla wielu uczniów uzyskanie realnego wsparcia staje się przykrą loterią, w której wygraną jest trafienie na dorosłego z wystarczającą wrażliwością, dojrzałością i odwagą, na takiego który nie tylko chce, ale też wie, jak profesjonalnie zająć się problemem.
Pojawia się więc fundamentalne pytanie: czy nauczyciele i pedagodzy mają dziś odpowiednie wsparcie i wiedzę, by w porę dostrzec kryzys i skutecznie zareagować? Czy nie jest to temat, który wymaga od nas wszystkich głębszej dyskusji i zmian?
🔴Przeglądając jakiś czas temu materiały o przeciwdziałaniu przemocy, trafiłam na stronę Ogólnopolskiego Pogotowia «Niebieska Linia».
Choć głównym zadaniem tej strony jest wsparcie osób bezpośrednio dotkniętych przemocą domową, to platforma ta może okazać się niezwykle użyteczna również dla nastolatków.
W sytuacji, gdy młodzi ludzie doświadczają kryzysu, przemocy rówieśniczej lub problemów w relacjach z bliskimi,
W prawym dolnym rogu pojawiło się okienko czatu. Zaskoczona, napisałam pierwsze pytanie: «Rozmawiam z człowiekiem?». Odpowiedź przyszła natychmiast: «Tak, witam».
‼️To niezwykle ważne odkrycie. Telefon zaufania bywa dla młodego człowieka barierą nie do przejścia – wymaga wykręcenia numeru, przełamania wstydu i wypowiedzenia trudnych słów na głos. Czat tekstowy daje poczucie bezpieczeństwa, anonimowości i czas na zebranie myśli. Dla kogoś nieśmiałego, zablokowanego lękiem czy wstydem, taka prosta opcja rozmowy na czacie ze specjalistą może być pierwszym, bezcennym krokiem do uratowania własnego życia.
116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (bezpłatny i czynny całą dobę)
Zadzwoniłam- automatyczna sekretarka, należy wybrać O jeśli jest się nastolatkiem, nie dorosłym, po 3 sygnale odbiera Pani gotowa do rozmowy, wysłuchania o trudnościach.
❓Ciekawa jestem ilu z Was rodziców dostaje rzeczywiście sygnały od swoich dzieci o problemach w szkole dotyczących szeroko rozumianej przemocy. Co tak naprawdę dzieciaki uważają za przemoc a co za pewien już ” standart”, ” normę”.
❓Ile razy słyszeliśmy z ust rodziców pobłażliwe: «oni się tylko tak bawią» albo «przesadzasz, to nic takiego»? Jak wielką współodpowiedzialność za przemoc w szkołach ponosimy my, dorośli, gdy zamiast stawiać granice – szukamy dla naszych dzieci wymówek.
💡Stawiam w tym artykule wiele pytań, bo moim celem jest przede wszystkim wyciągnięcie tego problemu z cienia. Takie raporty i badania są niezwykle istotne – także dla mnie prywatnie. Problem hejtu dotknął bezpośrednio moją rodzinę, gdy w swojej szkole doświadczył go mój syn. Jako rodzic i autor wiem, że to temat, obok którego żaden dorosły nie ma prawa przejsć obojętnie.”
🟢 Ogromna fala hejtu dotknęła również mnie. Doświadczyłam tej brutalności osobiście, gdy stałam się celem ataku prowadząc transmisję internetową na żywo na platformie Twitch. Kilkadziesiąt osób bezpardonowo wyśmiewało mnie na czacie tylko dlatego, że streamer dał im do tego sygnał. Przeraża fakt, jak łatwo twórca potrafi zainfekować nienawiścią swoją społeczność, w której większość stanowią przecież dorastający młodzi ludzie.”
🟡Najbardziej przerażający w tym wszystkim jest fakt, że jako osoba dorosła próbowałam podejść do tego spokojnie i racjonalnie. Tłumaczyłam sobie zachowanie tych młodych ludzi ich niedojrzałością, własnymi problemami czy szukaniem poklasku. A mimo to – gdy falowe ataki tej samej młodzieży przeniosły się na moje własne transmisje – było mi niezwykle trudno. Skoro dorosły człowiek ulega pod takim ciężarem, musimy zadać sobie brutalne pytanie: co dzieje się w głowie i sercu nastolatka, który nie zdążył jeszcze wykształcić żadnego pancerza ochronnego? Jakie spustoszenie w psychice dziecka sieje taka zwielokrotniona, bezwzględna agresja.
„…Potrzebowałem pomocy, niestety nie otrzymałem jej od nikogo…”💔
